De geschiedenis van de koffie in Indonesië gaat terug tot de 17e eeuw en is nauw verbonden met het koloniale verleden van de archipel. Sinds de eerste koffiebonen in 1699 door de Nederlanders werden ingevoerd, is Indonesië een belangrijke markt geworden. Het land produceert meerdere exquise grand cru’s en is uitgegroeid tot de vierde grootste koffieproducent ter wereld. Deze koffie komt uit de provincie Atjeh. Daar zijn de weersomstandigheden qua temperatuur (ongeveer 20° het hele jaar door) en neerslag ideaal om koffie te verbouwen. De bonen worden bereid volgens een methode die “Wet Hulled” wordt genoemd, een traditionele Sumatraanse bereidingsmethode. Bovendien zijn ze gecertificeerd biologisch.
Zodra ze geplukt zijn, worden ze door de producent gepeld en ‘s nachts in zakken gefermenteerd. Daarna worden ze de volgende ochtend gespoeld. Door de vochtigheidsgraad en de regelmatige regenval in deze regio kunnen de korrels niet efficiënt drogen. Wanneer het perkament wordt verwijderd, heeft de koffie nog een vochtigheidsgraad van ongeveer 17-18%. Vervolgens worden de bonen gedroogd in een opslagplaats alvorens te worden verscheept.
Voor deze koffie is gekozen voor een medium tot donkere branding. Dit geeft de koffie een prachtige intensiteit, een ronde en stroperige body, een heerlijke bitterheid en aangename toetsen van tabak, boter en vanille.

Deze prachtige deca komt uit het departement Caldas in Colombia. Dat ligt midden in de koffieregio: de koffie-as of “eje cafetero”. De grond is er rijk, het klimaat is er ideaal en de bergflanken bieden voldoende hoogte. Om de hoogste kwaliteit te garanderen werken meer dan 3600 producenten zij aan zij samen met agronomen onder de paraplu van één coöperatie. Binnen die vereniging gaat veel aandacht uit naar het sociale en ecologische aspect van de koffieproductie: het verbinden en verzoenen van de mens met de natuur.
Om de bonen te decafeïneren wordt de suikerrietmethode gebruikt. De bonen worden eerst gestoomd om hun poriën te openen. Daarna worden ze gespoeld met een oplossing van suikerriet en azijn. Zo binden de cafeïne moleculen in de bonen zich aan de omringende vloeistof. Zo wordt de cafeïne verwijderd. Ten slotte laat men de bonen drogen tot hun vochtgehalte ongeveer 10-12% bedraagt.
Verwacht een stevige koffie met tonen van chocolade en karamel en een dik, romig mondgevoel.